Lezersrecensie
Recensie Oeroeg
Het debuut van Hella S. Haasse was het boek Oeroeg (1948). Nu ruim 60 jaar later is het herdrukt voor de gratis uitgave van Nederland Leest, wat ik persoonlijk een uitstekend initiatief vind. Het grote doel is om gezamenlijk te gaan praten over dit boek. Of het boek ook echt spontane gesprekken laat ontaarden is bij mij de vraag. Desalniettemin heb ik me weer naar de bibliotheek begeven. Om met moeite het boekje mee te krijgen, het personeel mag alleen het boekje meegeven aan leden boven de 18, discriminatie…Over discriminatie gesproken, daar draait ook een gedeelte van het boek om. Oeroeg is een echte inlander die werkt voor de Hollandse ondernemer op een theeplantage in Indonesië. Hella S. Haasse beschrijft in haar een boek bijzonder verhaal van de jeugd van twee vrijwel identieke personen die aan het eind onvermijdelijk uit elkaar groeien. ‘Janken!’ schreef Willem Nijholt in zijn lofrede. Misschien een beetje overdreven ik wil het liever aangeslagen noemen. Balen, dat ooit zo’n mooie vriendschap op zo’n einde uitloopt.
Hella S. Haasse heeft een uitstekende roman geschreven dat niet alleen de opvallende vriendschap tussen twee jongens vertolkt maar tevens een wijze cultuur –en geschiedenisles over de vroegere Nederlandse kolonie Indonesië meegeeft. Hella S. Haasse heeft een bijzonder vlotte en niet moeilijke schrijfstijl. In combinatie met het makkelijk verteerbare verhaal en het net honderd bladzijden tellende boek , leest het allemaal zeer gemakkelijk. Tevens vind ik het grootste punt van kritiek ook de dikte van het boek. Hella S. Haasse beschrijft alleen het uiterst noodzakelijke. Stel je voor dat ze haar gehele jeugd wat breder uiteengezet had, dan had je een boek gehad met nog meer emotie en drama. Het leest zo lekker dit boek, het verhaal boeit je, dat maakt het ook jammer dat de belangrijke gebeurtenissen zo beknopt beschreven zijn. Hella S. Haasse beschikt over een jeugd zo vol met bijzondere gebeurtenissen dan ze zo’n indrukwekkende oeuvre heeft op kunnen bouwen. Het boek is te dun, en het zou gerust drie keer zo dik mogen zijn. Al zou het boek dan niet tot cadeautje van Nederland Leest gekozen worden, omdat de meeste mensen het dan niet binnen een paar weken uit zouden kunnen krijgen…