Recensie Op klaarlichte dag

Een goede thriller schrijven is moeilijk. Dat bewijst Simone van der Vlugt wel weer. Ze lijkt wel door te hebben waar de zwakke plaatsen zitten, maar in plaats van er een goede oplossing voor te zoeken, maakt ze zich er vaak met een klein bijzinnetje vanaf. Zo komt er een moment waarop Nathalie, de hoofdpersoon, met haar auto verder vlucht, terwijl ze vermoedt dat er in die auto een zender heeft. Dat is raar, dus daarom staat er dan een zin als: "Ze realiseert zich dat ze beter de trein had kunnen nemen, maar daar heeft ze op het moment zelf niet aan gedacht." Zulk soort dingen staan er voortdurend en dat is jammer, want het verhaal an sich is best interessant, al vond ik het einde erg onbevredigend.