Hendrik Groen

Hendrik, (Henk voor intimi) houdt 1 jaar (2013) een dagboek bij over alles wat hij meemaakt in het verzorgingshuis waarin hij woont. Hendrik voelt zich niet bejaard alleen het lichaam doet soms niet meer mee. In het verzorgingshuis is elke dag, elke week hetzelfde. Om de sleur te doorbreken besluit Hendrik samen met een paar goede vrienden en vriendinnen een club op te richten, de Oud Maar Niet Dood club. Evert die in een aanleunwoning woont is lid, hij is altijd lekker cynisch en houdt er wel van om de boel op te ruien. Ook Eefje ,die net in het verzorgingshuis woont, en waarop Hendrik heimelijk verliefd is mag lid worden. Er worden leuke uitjes georganiseerd, wat weer leidt tot
jaloezie van veel medebewoners. Ze trekken er gezamenlijk op uit en beleven verrassend gezellige uurtjes die altijd worden afgesloten met een etentje, een goed glas wijn of iets sterkers.
In de loop van het jaar worden enkele clubleden ziek maar de vriendschap wordt er nog sterker door.

Het is een ludiek en zeer vermakelijk boek, heel cynisch en sarcastisch wordt het wonen in een verzorgingshuis op de korrel genomen.
Ik twijfel wel of Hendrik echt in dit huis woont of dat het een subliem verzonnen verhaal is.
Hendrik heeft namelijk een verassend heldere kijk op de zaken die rondom hem gebeuren en altijd een eigen mening over het nieuws uit stad, land en de wereld. Hendrik is origineel en bij de tijd, Chapeau!!

Wie zich ook verschuilt achter de naam Hendrik Groen, het is een fijn en vlot geschreven boek met veel humor, dat je een inkijk geeft in de wereld van een verzorgingshuis.