Lezersrecensie
Verloren zoon
Het debuut ‘De donkerste nacht’ van de Franse schrijver Laurent Petitmangin speelt zich af in Lotharingen, Noordoost Frankrijk. Het boek is opgebouwd met korte hoofdstukken die niet altijd chronologisch verlopen.
Na het overlijden van zijn moeder vindt de 15 jarige Fus (Frederique) aansluiting bij het Front National tot weerzin van zijn vader. Broer Gillou heeft de kans om de sprong van Metz naar Parijs te kunnen maken om daar te kunnen studeren. Hij vormt de schakel tussen de vader en de radicaliserende Fus. De verwijdering tussen de socialistische vader en de zoon wordt schrijnend en knap beschreven door Petitmangin. De beschrijving van de worsteling van de vader om zijn zoon letterlijk te kunnen omarmen en liefhebben is een van de sterkste punten van dit boek.
De situatie loopt volledig uit de hand nadat Fus belaagd wordt door tegenstanders van het Front National van Marine Le Pen. Fus wreekt zich op zijn belager en zijn daad resulteert in een lange gevangenisstraf. Ondanks de zware thematiek en het dreigende noodlot heeft de novelle een mooie stijl. Een aanrader dus, al moet je je niet al te somber voelen, want echt opbeurend is het niet.
Het verhaal geeft tevens een goed beeld van het ingewikkelde politieke landschap in Frankrijk. Nederland is relatief weinig op Frankrijk georiënteerd en dit korte verhaal informeert ons over de complexiteit en de afstand tussen Parijs (Macron) en de provincie (Lotharingen).
Het boekje leest ook als een aansporing om je ‘dwalend’ kind niet al te ver van je af te laten drijven en niet af te stoten. Vier stevige sterren!