Van de hoge

Frieder Büchner, zestien jaar maakt een cruciale zomer mee die van grote invloed zal zijn op de verdere ontwikkeling.
Hij trekt op met zijn zus Alma, vriend Johann en Beate, het meisje waarop hij verliefd wordt. Intussen zijn de resultaten op school zodanig dat hij herexamens moet doen. Zijn moeder plaatst hem hiervoor ook al is het zomervakantie bij zijn norse grootvader en lieve oma Nana, die hem tijdens het verblijf steeds meer toegang geeft tot de moeilijke familiegeschiedenis.

Ewald Arenz (1965) heeft met dit boek De grote zomer, de Duitse boekhandelsprijs gewonnen. Het boek is mooi vloeiend vanuit het Duits vertaald door Lucienne Pruijs (vertaalster ook van de boeken van Sebiastan Fitzek en Dörte Hansen). Een ander boek van zijn hand is: De smaak van wilde peren.

Die ene zomer, die cruciaal kan zijn in het leven. De Duitse Arenz komt de jonge Frieder dicht op de huid. Al blijft het echt grote drama mijns ziens steken in oppervlakkigheid. Ook het verleden van Nana blijft wat op de achtergrond. Sommige reacties zijn niet altijd helemaal invoelbaar. Beate’s reactie op Johann’s ontboezemingen vond ik niet helemaal geloofwaardig.
Misschien wreekt zich hier ook de Duitse ‘ingehoudenheid’. Desondanks ademt het boek in alles de liefde. De ontroerende houding van grootvader en Nana is mooi beschreven. Eveneens, het belang om elkaar tweede kansen te geven, is treffend door Arenz weergegeven.
De persoon van Johann vond ik uiteindelijk het meest interessant. Zijn voorstel om een gezamenlijk graf te kopen als symbool van hun vriendschap vond ik een bijzondere geste. Zijn schrift met het langste getal van de wereld, zal hem uiteindelijk opbreken.

‘Het was een ongelooflijk stompzinnige onderneming, maar ergens ook wel cool.’ (P. 5)

De schrijfstijl van Arenz kenmerkt zich met korte zinnen en dito hoofdstukken. We zijn het hele boek in het hoofd van de zestienjarige Friedrich (Frieder). Ook de dialogen tussen de hoofdpersonen zijn kort. Uiteindelijk, ervoer ik dus dat de diepgang wel eens ontbrak in het verhaal. Om deze reden geef ik geen vier sterren. Maar, het verhaal is zeker prettig leesbaar en geschikt voor een breed publiek.

Tenslotte, de symbolische voorkant van het boek schetst een jongen die vanaf de hoge het water induikt. Soms gaat zo’n duik mis en gepaard met bijvoorbeeld buikpijn, en überhaupt het aandurven van zo hoog te springen… een mooie metafoor voor dat moment voordat je de volwassenheid inspringt en de onzekerheden die bij adolescentie horen. Goed ook, dat er dan mensen zijn, zoals grootvader en Nana.