Lezersrecensie
Beschermengel
Na de tsunami van 2011 gaat een hond zwerven dwars door Japan. Als een brokstuk overgeleverd aan de elementen gaat hij zijn weg van het noorden in Japan richting het zuiden. Toch, blijkt hij minder stuurloos te zijn dan verwacht.
Een bijzondere reis legt Tamon af. De reis brengt hem bij verschillende mensen die worstelingen doormaken waarbij de hond een troostende en steunende rol heeft. Maar, ergens aardt Tamon niet echt. Hij heeft een doel, een bestemming. Ergens in het zuiden wacht iets of iemand op hem.
De Japanse schrijver Seishu Hase (1965) heeft meerdere boeken op zijn naam staan waarvan sommige zijn verfilmd. Hij heeft ook meerdere prijzen en nominaties in Japan gewonnen, zo ook met dit boek De jongen en de hond. Het boek is verdeeld in hoofdstukken per persoon die de hond tijdelijk opvang verleent. Al blijkt gaandeweg elke keer het andersom te zijn: Tamon helpt de tijdelijke eigenaar. Al loopt dat overigens niet altijd goed af. Tamon is erbij.
‘Tamon leek naar het zuiden te willen. Daar was Kazumasa van overtuigd. ‘ (P. 34)
In het laatste verhaal, het titelverhaal vindt Tamon uiteindelijk zijn verrassende bestemming.
Het boek is prettig geschreven, met korte en overzichtelijke zinnen. Elk hoofdstuk is volgens hetzelfde stramien opgebouwd en eindigt met het vrijlaten van Tamon opdat hij verder kan. Een boek dat de lezer ook na het lezen niet snel zal loslaten.
De hond is de vleesgeworden hoop op troost en veerkracht na de verwoestende tsunami. Het in eerste instantie kalme verhaal met rauwe randjes stijgt tenslotte met een haast, spirituele universele boodschap boven zichzelf uit. Mooi. Vier stevige sterren!