Zielsmooi

Soms is het een smal pad. Tussen melodrama en kunst; tussen kunst en kitsch. Het kan topzwaar worden en vervallen in de categorie van goedkoop sentimentalisme. Versplinterde ziel van Akira Mitzubayashi echter, valt voor mij in de categorie van kunstig hoogtepunt.

De woorden en de muziek waar hij over schrijft vallen op meerdere plaatsen glaszuiver samen. De Japanse schrijver Mitzubayashi heeft dit boek geschreven in het Frans. Hij doceert Frans aan de universiteit van Tokio. Uiteindelijk na mond op mond reclame, via de sociale media groeide dit werk uit tot een bestseller in Frankrijk.

In 1938, tijdens het steeds sterker opkomend fascisme in Japan vindt er een ingrijpende gebeurtenis in Tokio plaats in het leven van de elfjarige Rei. Dit trauma stempelt en bepaalt zijn verdere leven. De klassieke muziek van Schubert, Bach, van Alban Berg komen bij herhaling terug. Ze brengen in herinnering de dramatische gebeurtenissen maar dragen ook bij aan de heling van de pijn.
Leerzaam is het boek over het vak van luthier. Over het ambacht van de vioolbouwer. Luthier komt van het Frans voor luit: luth.

Hoe woorden en noten samensmelten komt prachtig tot uiting op de pagina’s 159 tot 161. Hoe pijn, verdriet én schoonheid, ontroering samenkomen… Mitzubayashi heeft een prachtig werk gecomponeerd over de helende kracht van muziek.

‘Dan nu het eerste deel van het kwartet van Schubert, Rosamunde.’ (P. 160)

Het boek getuigt van een zorgvuldige wandeling over het smalle pad tussen kunst en melodrama. Het is een universeel verhaal geworden van de kracht van de kunsten, in het bijzonder de klassieke muziek. Vijf sterren ter onderstreping van de delicate en huiveringwekkende schoonheid van dit boek.