De titel van het Franse boek : Le Bel Obscur

Bestaat nog niet in het Nederlands en dus schrijf ik maar op de pagina van één van haar andere boeken. Met Le Bel Obscur stond deze Luikse auteur op de shortlist van de Goncourt 2025. Maar ze haalde die net niet.
Hopelijk wordt hij vertaald want hij is adembenemend, niet enkel door het verhaal zelf maar ook door de heel beheerste pen van de auteur. Het verhaal zelf doet effe naar adem happen: een vrouw ontdekt dat één van haar voorouders uit de XIXe eeuw uit haar stamboom is gewist. Ze heeft enkel nog een foto en een raadselachtige brief. Ze gaat dus op zoek en ontdekt dat hij verwijderd werd omdat hij homoseksueel was. Zij was hierbij ontzet, want haar man, de liefde van haar leven zoals ze vaak schrijft, had haar na een aantal jaren huwelijk en met twee kinderen, verteld dat hij homo was. Ze zijn echter blijven samenleven, niet enkel met vier echter, maar vaak met één van zijn 'vrienden', waarmee hij het echtelijk bed deelde terwijl zij zich terugtrok op de hogere verdieping. Ik vertel er niets meer over, maar de wijze waarop zij de situatie beschrijft, het eindeloos geduld en begrip boven alle rede, hoe zij hem en zijn opeenvolgende lovers aanvaardt en probeert te begrijpen is van een nooit geziene beheersing, steeds hernieuwde aanvaarding en opoffering. Deze heldere roman vertelde me een verhaal van moed, verdraagzaamheid tegen alle sociale conventies in. Bijzonder curieus.