Joy

Dit is mijn recensie van het boek Joy van Jules Hoenderop, uitgegeven door Ambilicious, https://ambilicious.nl/
Ik las dit boek voor de Online leesclub op Facebook.

Het is de debuutroman van Jules Hoenderop(1973) Het idee voor Joy zat in zijn hoofd en er was een brandend verlangen om dit verhaal op papier te zetten. Hij schreef eerder columns over zijn vak (hij is strategieconsultant in de gezondheidszorg). Na het volgen van enkele schrijftrainingen vertrouwde hij Joy aan het papier toe. Jules Hoenderop groeide op in Nijmegen en woont tegenwoordig in Flevoland, met zijn gezin.

Ik heb dit boek gelezen als E-book, het is tevens te lezen via StoryTell en Kobo-plus. In het geval van Joy is het in mijn optiek jammer om dit boek niet fysiek in handen te hebben: het effect van het cover ontgaat je. Op de cover zie je een trap, van bovenaf bekeken die met een draai uitkomt op een zwart witte tegelvloer. Ook is een zwarte vleugel te zien. Vanwege de kleurstelling komt het wat vervallen en verlaten over, wat een mysterieuze indruk geeft.

In het boek Joy neemt de hoofdpersoon Frank ons mee naar Italië. Hij reist met zijn vrouw Susan. Hun huwelijk lijkt wat spanning te vertonen aangezien ze op spiritueel vlak een verschillende denkwijze hebben. Door ‘toeval’ komt het stel in aanraking met een vennootschap die zich bezig houdt met reïncarnatie. Frank, nuchter als hij is, moet daar niets van hebben, maar het trekt volledig de aandacht van Susan die vanwege een eerdere reïncarnatietherapie van haar vliegangst is afgekomen. Na wat tegenstribbelen van Frank gaan ze de ontmoeting aan en ondervinden samen een sessie waardoor Frank zelf zijn eigen verleden ervaart.


Mijn leesbeleving:
Persoonlijk moet ik toegeven dat ik niets heb met reïncarnatie. Ik lijk in die zin wel op Frank. Het gaf me ook een onbehaaglijk gevoel wanneer Susan Frank haast onder druk zet met hun op dat moment ietwat gespannen relatie als machtsmiddel. Voor Frank zit er daarom weinig anders op dan mee te gaan met het avontuur waar Susan in wil duiken. Tijdens dit avontuur worden de verschillende theorieën over reïncarnatie uitgediept en gaat Jules ook in op de bekende tegenargumenten over reïncarnatie. Het boek is niet belerend, dringt je geen mening op en biedt ruimte om zelf na te denken over de materie.

Het boek leest makkelijk vanwege de vele dialogen die gebruikt worden. Ik vind de schrijfstijl beeldend en zeer rijk aan allerlei boodschappen. Ook de woord- en zinskeuze doen haast poëtisch aan.
De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt: Susan en Frank vertegenwoordigen zeker in het begin van het verhaal de voors en tegens van de reïncarnatietheorie. Op het moment dat het verhaal te belerend wordt, neemt de verhaallijn het weer over, wat het een zeer toegankelijk verhaal maakt. Ik houd van deze filosoferende manier van denken waar je op verhalende wijze kennis kan nemen van de reïncarnatietheorie zonder dat deze je als waarheid opgedrongen wordt.