Iedere forensisch antropoloog houd zich met oude botten bezig die worden opgegraven.

En zo begint het hier ook. Oude botten van een lijk geven een naam aan het slachtoffer. Dus opzoek naar de dader. We krijgen nog vijf lijken en men kan beginnen te spreken van seriemoordenaar volgens dokter Brenman maar niet volgens de politie. Brenman wil haar gelijk halen en gaat haar boekje te buiten. Zij gaat op onderzoek alhoewel dat dit de taak van de politie is. Haar vriendin, Gabby, zal zelfs slachtoffer worden van de moordenaar.
Mooie beschrijving: wanneer de straatlantaarns aangaan en de winkels sluiten en de cafés en pornozaken opengaan, ruimt de menigte die zich er overdag laat zien het veld voor andere wezens.
We hebben gelezen vroeger dat een natuurlijke dood tijd heeft maar een geweldige dood niet. Een geweldige dood staat ook geen privacy toe.
In een snijkamer kunnen de ventilatoren en desinfecterende middelen nooit helemaal winnen van de stank van gerijpte dood.
Besluit: Goed en spannend tot het einde. We leren ook veel van het werk van een forensisch antropoloog.