Een sprookjesachtig weerzien

Een reünie brengt vaak wat verrassende elementen met zich mee, maar dat deze reünie zich zo zou ontpoppen dat was van tevoren niet te bedenken.

De goeduitziende Dorian is teruggekeerd naar Diepenheim om zijn jeugdliefde Jasper weer te zien. Op het terras van de plaatselijke kroeg komt hij een oud klasgenoot gehuld in een jurk tegen die hem wijst op een reünie. Dorian weet van niets en vraagt zich af wat zijn oud klasgenoten nog meer van plan zijn.

Reünie speelt zich af in het Twentse Diepenheim. De plaats waar alle deelnemers een geschiedenis hebben. Een enkeling woont er nog, de ander is vertrokken. Hoe dan ook hebben ze allemaal hun eigen verhaal over hun leven in deze plaats.

Een fantasierijk verhaal over daders die slachtoffer worden. Wanneer je denkt dat het verhaal een roman is, wordt het ineens een sprookje en andersom ook. Verleden en heden lopen soms door elkaar heen. Dit kan verwarrend overkomen. De schrijver geeft niet echt een duidelijk beeld van de personages. Hun karakters blijven wat oppervlakkig. Hun gedrag komt theatraal over.

Voor de mensen die Diepenheim en omgeving kennen, is het decor een feest der herkenning. Het is de schrijver goed gelukt om de omgeving tot in de details te beschrijven. Al met al een buitengewoon verhaal met een buitengewone ontknoping.