Lezersrecensie

Graafdier en mens en resonantie


Jan Wulterkens Jan Wulterkens
3 mrt 2026

Wat een mooie vormgeving. nog voor ik een letter las, was het al een prettig boek om vast te houden. Dan:
Over kennis: "kennis ontstaat pas in het contact van een gedachte met de buitenwereld" , daar komt de resonantie gedachte van Hartmut Rosa terug. En Nikki resoneert het boek is daarvan een getuigenis. Nikki neemt je mee op haar kennisvergaring over bodemleven, natuur en zichzelf. Ook over hoe er vaak over biodiversiteit, natuur gesproken wordt zonder kennis: Als je niet weet waarnaar je kijkt zie je niet wat er is. Oja en ze is ook kritisch: tegenover het regieloze zinnetje 'het is zo als het is' zet zij : Het zou niet zo moeten zijn (94). Al heeft ze niet een oplossing, maar toch gaf het me moed. De geschiedenis van ons universum in een jaar: o 14 september ontstaat de aarde als planeet en om 4 voor 12 op oudejaarsavond komt de mens. En: het rumoer, hoe ons dat afleidt en de omgeving van de eel juist niet: De plek waar ogenschijnlijk niks gebeurt, maar elk moment wel iets verandert. Mooier zinnen. Zoals: Ik hoef niets te bereiken om er te zijn, ik ben er al.
Edit Review

Reacties

Meer recensies van Jan Wulterkens

Boeken van dezelfde auteur