Recensie Zo kwamen we aan het eind

Gelezen februari 2007 als ringboek voor bookcrossing. (In mijn reactie reageer ik ook op meningen van andere lezers)
Ik heb net even de andere journal entries gelezen en die waren geen van allen positief. Maar ik vond dit boek zeer vermakelijk. Juist de wij-vorm, het eeuwige gezever en gezeur, het feit dat het werk er blijkbaar niet toe deed en het hele boek alleen maar gaat over het geroddel, de onderlinge verhoudingen etc. spraken mij op de een of andere manier erg aan. Tuurlijk vond ik de mensen in het boek ook vervelende zeuren met hun eeuwige strijdjes, neuroses, kwebbeltjes, maar ik vond het ook grappig om te lezen hoe geruchten uit konden groeien tot iets wat ze daadwerkelijk boven het hoofd groeide. Je staat in het verhaal en je denkt: hoe krijgen ze het in vredesnaam voor elkaar om er zo'n gigantische puinhoop van te maken! Het boek speelt zich grotendeels af in 2001, toen de internethype met een grote knal uit elkaar plofte en de ene ontslaggolf op de andere volgde. De onrust, de angst die je als werknemer, zeker in die branche, gevoeld moet hebben, komen in dit boek goed tot uiting.
Kortom: ik heb me wel vermaakt met dit boek!