Dior en Dennenbomen

Vooraf wil ik aangeven dat er spoilers in deze recensie zitten, dus als je het boek nog moet lezen is het handiger om hier te stoppen.

Wat een slecht boek zeg! Het uitgekauwde riedeltje van een verwende hoofdpersoon die in 1 dag haar vriend, minnaar, baan én appartement kwijtraakt en noodgedwongen bij haar beste vriendin moet intrekken. Vervolgens een baantje op een kinderkamp aanneemt die ze haat maar uiteindelijk haar roeping in vind. En natuurlijk de woest aantrekkelijke tegenspeler die haar in het begin niet ziet staan, het hele boek door haar negeert maar uiteindelijk toch uit de doeken doet dat hij haar al vanaf het begin helemaal zag zitten. (Braak)

Het boek is zeer kinderachtig geschreven met slechte humor. De hoofdpersoon en haar beste vriendin zijn net twee tieners die voor het eerst buiten komen zonder hun ouders. Natuurlijk vinden zij twee mannen leuk en is er een tenenkrommende 'Hij ziet me staan, O nee toch niet, logisch want hij is perfect en ik ben kansloos' scenario aan de gang. De hoofdpersoon is bijzonder klagerig het hele boek door, en minimaal 1x per pagina wordt er een 'vernietigende blik' naar iemand geworpen (kom op, verzin iets nieuws) Suzanne haat kinderen en wil nergens iets van weten om vervolgens aan het eind van het boek ineens van de ene op de andere pagina om te slaan, alles over te hebben voor kinderen en vooral tegen haar kersverse verkering van 2 dagen te zeggen dat ze in hem 'De vader van haar kinderen' ziet. Bah!

Ik zou een ander boek kiezen. Dit boek lijkt door een amateur geschreven.