Ontroerend mooi jeugdboek over een moeilijk thema.

Broers. Bro´s. Tweelingbroers zelfs. Zo verschillend en toch gelijk. En een alleenstaande mama. Die ontzettend veel van haar kinderen houdt. Maar die ongeneeslijk ziek is en zelfs daarin haar kinderen extra leed wil besparen. En dus maar zegt dat er 1 iets is wat haar misschien beter kan maken.. Maar dat is buiten de twee broers gerekend die - zoals het echte zonen en broers betaamd - alles voor hun lieve mama willen doen. Dat is de dynamiek van het boek.
En dan begint het ..
Het grappige tussen de (z)waarheid. Prachtige gelaagde zinnen. Ik wil huilen en glimlachen tegelijkertijd. De jongetjes omarmen. Met ze mee hopen .. en verwerken. En herinneringen bouwen. En ze aan elkaar (ver)binden. Met de kinderlijk naieve, maar hartverwarmende wijsheid van een tien(?)jarige.
Ga dit boek echt lezen. Het is zó mooi!
Ik wil elke bladzijde van dit boek delen, maar dat doe ik niet. Want dit boek moet je in je handen hebben om te lezen. Om de pauzes te voelen. Om dat traantje weg te pinken wat volgens mij elke moeder gaat doen.

De opbouw is ook heel bijzonder. Het benadrukt het verschil tussen de twee broers. Seb is de rustige, de piekeraar. Bas is de fantasierijke, de dromer, de in het-nu-lever. En het boek toont dat verschil hoofdstuk na hoofdstuk vanuit de ogen van één van beide. Door het kleine accentje van de groene en rode band op de pagina´s. Door onderscheid in hun karakters, in hun kleren, in hun reactie. Met elke keer overlappend een klein stukje van de gebeurtenis en een illustratie. Die andere visie is verfrissend. Doet je beseffen dat je eigen ogen een gebeurtenis kleuren. Heel bijzonder.

Ik zag eerder ook de theatershow van dit boek en heb alleen maar lovende woorden voor de beide. Ga de voorstelling kijken (als het nog kan). Ga het boek lezen (dat kan). Want beide zijn een aanrader om het thema van een ongeneeslijke zieke ouder bespreekbaar te maken met kinderen. Met een knipoog die de humor steeds ook dichtbij houdt in dit moeilijke thema.