Een glimlach en een traan

Een glimlach en een traan, stil staand bij wat geloof voor mij betekent, dat is wat het boek me bracht. Het begin zorgt voor glimlachen om een eigenwijze dominee en zijn ideeën en ervaringen. Maar naarmate je verder gaat maakt het boek je stiller, al blijven de dagelijkse gebeurtenissen van de dominee voor luchtbelletjes zorgen in het verhaal. Geloven en aan de rand van je geloof staan. De ene blijft rechtop staan, de andere struikelt. Is er dan Iemand die je vasthoudt? Een dolkomisch en tegelijk intriest en hoopvol verhaal met stukken waar ik veel aan had en stukken die minder raakten. Zoals het leven zelf. Is dit echt? Kan dit echt? Lees en denk na.