Ode aan haar overleden moeder

De dichtbundeltjes van deze auteur raken me elke keer weer diep. De cadans, de woorden, de stiltes. Alles raakt. Zo ook deze. En misschien wel dubbel deze. Want een moeder verliezen haalt je uit balans. Doet rouwen. Doet terugdenken. Doet leven voor twee. Doet beseffen dat rouw het bewijs is dat er liefde was. In elke gedicht voel je het missen, de pijn, de heimwee, .. maar ook de zon die weer komt. Troostende poëzie.