Een roman over de vriendschap en steun van een hond

Niet de cover maar de achterflap triggerden om dit boek op te pakken en te lezen. Een hond als metgezel op je levenspad, soms voor even, soms voor langere tijd, maar altijd is daar het gevoel niet alleen te zijn in dat moment. Vijf avonden (en soms ook in pauzemomentjes overdag) las ik een stukje van het verhaal van de hond Tamon, die een stukje levensweg met iemand meeliep, terwijl hij zelf op zoek lijkt naar iets of iemand. Bijna telkens krijgt hij een nieuwe naam, ook al horen ze de naam uit de chip die hij draagt. Een naam die hen zelf dichter brengt bij een herinnering, een betekenis, een link. Het hele boek loop je mee en vraag je je steeds af wat de link is waar het boek (of liever Tamon) heen gaat. Tot het je langzaam zichtbaar wordt. Een mooie roman over vriendschap, verbondenheid, nostalgie, afscheid nemen en soms gewoon op de foute of juiste plek in het leven zijn.