Je leeft mee van begin tot einde

Albert, die lieve stille postbode, die langzaam open bloeit wanneer hij over de eerste schok van zijn naderende pensioen heen is. Wat heb ik met hem meegeleefd, voor hem gesupportered, met hem gehoopt en gewanhoopt. Gejuigd. Aangemoedigd. Maar ook naar mijn eigen leven gekeken. "Doe elke dag iets engs. Ga leven. Ook als je pensioen het einde lijkt. Ga achter je dromen. Durf." Mooie levenswijsheden doorheen deze meeslepende feelgood. Maar ook een kijk op de evolutie van hoe de omgeving jaren geleden keek naar homoseksualiteit en hoe dit nu - gelukkig - vaak anders is. Maar ook het taboe rond discriminatie heeft hier een plekje via de alleenstaande moeder Nicole, met wie ik ook nog eens hard mee leefde. Ik herlees niet vaak een boek, maar dit is er eentje die ik later zeker nog opnieuw ga lezen! Heel erg van genoten!