De wens

Het eerste boek dat we lazen met de HarperCollins boekenclub lazen was we De wensvan Heather Morris, meteen ook mijn eerste kennismaking met deze auteur.

Een meisje van vijftien dat haar laatste wens in vervulling wil zien… alleen dat gegeven al bezorgt je kippenvel.  Een verhaal dat je nooit hoopt mee te maken. En met zo’n uitgangspunt verwacht je een boek dat je compleet ondersteboven blaast en je laat lezen met een brok in je keel.

Toch gebeurde dat bij mij niet helemaal.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Daardoor krijg je als lezer inzicht in de gedachten en emoties van meerdere personages. In theorie een mooie manier om een verhaal meer lagen te geven, maar door de snelle wisselingen en het gebrek aan echte verdieping bleef het voor mij wat aan de oppervlakte. Ik leefde wel mee, maar het raakte me niet echt in mijn kern.

Ondanks het zware thema leest het boek opvallend vlot. De schrijfstijl is toegankelijk en bijna licht, waardoor je er zo doorheen gaat. Het zou wat mij betreft zelfs niet misstaan in de new adult-hoek. Dat maakte dat ik het boek in korte tijd uit had, prettig, maar misschien ook een beetje de reden dat het minder is blijven hangen.

Begrijp me niet verkeerd: dit is zeker geen slecht boek. Het heeft alle ingrediënten voor een emotioneel verhaal en ik kan me goed voorstellen dat het veel lezers wel diep raakt. Voor mij bleef het alleen net iets te veilig en te vluchtig.