Wat een flutroman

Vanaf het begin af aan kun je met 3 paar klompen aanvoelen welke kant het opgaat. Het ligt zelfs zo voor de hand dat je denkt "er moet nog een twist komen, iets onverwachts, want dit is zo verschrikkelijk voorspelbaar". Maar helaas gebeurt er niets onverwachts.

Super voorspelbaar, allemaal clichés, zonde van mijn tijd. Ik snap ook niet waarom anderen het boek goed vinden en waarom het verfilmd is.

Cynische samenvatting (spoiler!): jongen en meisje hebben perfecte zomerliefde, verliezen elkaar uit oog. Dertien jaar later zoekt zij (1 maand voor haar huwelijk met iemand anders die net niet zo perfect als haar zomerliefde) deze zomerliefde weer op. Goh, wat zou er gebeuren? Ja, dat gebeurt.