spannend, maar niet af...

Rianne Meijburg woont samen met haar gezin ergens in het midden van Nederland. Naast haar werk als psychiater is ze hobbymatig gestart met schrijven, waar ze haar eigen schrijfstijl probeerde te vinden. Tijdens de Lentekriebels schrijfwedstrijd van uitgeverij De Verhalenfabriek durfde ze het aan om haar eerste schrijfsels aan anderen te laten lezen. Hieruit is haar debuutnovelle Bloedverwant geboren. Het onrecht is haar tweede novelle.

Waar gaat Het onrecht over?

Jonge meid Jacky weet wat het is om sterk te moeten zijn en te overleven. Niet alleen tegen zichzelf maar ook door haar verleden. Na een moeilijke jeugd probeert ze haar leven weer op de rit te krijgen. Ze krijgt een nieuwe baan en probeert dagelijks een rondje hard te lopen. Tijdens een van deze rondjes is ze getuige van een vreselijke gebeurtenis. Wanneer Jacky ingrijpt, blijkt haar ingrijpen ervoor te zorgen dat ze het mikpunt wordt van pesterijen en bedreigingen. Was het ingrijpen van Jacky wel zo slim? Of keert de situatie tegen haar?

De digitale cover van Het onrecht is mysterieus. Je ziet een donker, mistig bosje waarin een wederom donker silhouet van een meisje is afgebeeld. De titel en schrijfster zijn in grote witte letters afgebeeld, deze komen goed naar voren door de verder donkere cover. Ik ben nieuwsgierig naar wat er met het meisje op de cover zal gebeuren…

Normaal gesproken zou ik eerder de feelgood novelles lezen van De verhalenfabriek. Door de flaptekst en de mysterieuze cover dacht ik: Deze moet ik eens proberen! En dat bleek een goede zet.
Het onrecht zorgde voor wat fijne leesuurtjes.

Ondanks dat het verhaal kort is, het bevat pak en beet 120 bladzijden, weet Meijburg het verhaal goed uit te werken. Je leest het verhaal door de ogen van Jacky, waardoor je jezelf goed kan inleven in haar situatie en hoopt dit zelf nooit mee te hoeven maken. Wat lijkt me dat beangstigend.
Het verhaal wisselt heden en verleden met elkaar af. Toch zorgt Meijburg er steeds voor dat het duidelijk is in welke tijd het verhaal zich afspeelt en wordt het verhaal door deze wisseling geen moment rommelig.
De thema’s waar over geschreven wordt zijn heftig: misbruik, huiselijk geweld en bedreiging. Toch weet de schrijfster ook luchtige momenten in het boek te stoppen, waardoor het boek na het lezen niet als een steen op je maag blijft liggen.

Wat een bewondering heb ik na het lezen voor Jacky. Een sterke en stoere vrouw in de hoofdrol van een spannende novelle. Dit soort boeken zouden er vaker moeten zijn! Toch liet het verhaal me ook met vraagtekens achter.. Alsof het verhaal nog niet af was. Zou er soms een tweede deel komen? Ik ben benieuwd!

Het onrecht krijgt van mij 4 sterren.