Geen 3 maar 3,5 ster!

Ik hoorde dat het lastig was om de serie 50 Tinten los te laten als je dit boek leest. Toch heb ik daar totaal geen moeite mee gehad. De mister is een totaal ander verhaal. Er wordt vanuit twee personages geschreven, Maxim en Alessia. Dat vind ik zelf altijd een groot pluspunt omdat je dan de personages beter kan leren kennen.

Maxim is een verwende man die het gewend is om zijn eigen gang te gaan. Aan geld en vrouwen geen gebrek. Als daar ineens verandering in komt moet hij nu wel volwassen worden. Hij probeert zo goed mogelijk zijn best te doen, ondertussen probeert hij ook nog te rouwen. Dit alles heeft behoorlijk wat invloed op het leven van Maxim en je leert hem steeds beter kennen en leeft erg met hem mee.

Alessia is totaal het tegenover gestelde van Maxim. Zij komt uit Bulgarije en is door haar moeder in de UK terecht gekomen. Haar moeder dacht goed te hebben gedaan, helaas was dit minder waar. Je leeft meteen met Alessia mee en hoopt dat het snel beter voor haar wordt. Dat is nog een behoorlijke opgave. Ook wordt je steeds nieuwsgieriger wat haar nu precies overkomen is.

Maxim en Alessia leren elkaar kennen in het huis van Maxim, waar Alessia werkt als schoonmaakster. Maxim heeft een piano staan en Alessia wilt niks liever dan daarop spelen. Haar liefde voor muziek is erg goed beschreven. Ze komen nader tot elkaar, hebben het leuk samen. Het duurt even voordat ze hun ware gevoelens en identiteit met elkaar durven te delen.

Het boek heeft een mooie en rustige cover. De schrijfstijl is erg prettig, ondanks de soms Belgische woorden, waardoor het lekker vlot leest. De herhalingen over het familie tragedie waren soms een beetje (te) veel, omdat die vaak hetzelfde was. De seksuele scenes zijn een beetje saai soms, maar passen prima in het verhaal. De spanning in het verhaal werd goed opgebouwd. Het zal mij niks verbazen als er nog een deel van komt, al is het een mooi einde. Ik geef dit boek 3,5 sterren.