Raakt een gevoelige snaar

Het voelt onrealistisch wat er in deze roman wordt verteld over de behandeling vrouwen die eerste paar decennia van de vorige eeuw ongehuwd of ongewenst zwanger waren, maar vrijwel alles daarvan berust op feiten. Susan Anne Mason heeft zich bij het schrijven erover namelijk gebaseerd op de vreselijke dingen die Velma Demerson, een van die vrouwen, meemaakte. Dat dit verhaal rauwe randjes kent en binnendringt en de emoties niet onberoerd laat, kun je dus wel stellen. Maar het is niet deprimerend, want het heeft daarnaast ook een rooskleuriger kant. Het laat namelijk iets zien van de (helende) kracht van onvoorwaardelijke liefde, het geloof in God en onderlinge verbinding, en er is sprake van een romance, die voor een beetje zoetheid, warmte en fijn gevoel zorgt.

‘Het toevluchtsoord voor gebroken harten’ raakt een gevoelige snaar, maar laat bovenal een hoopvol geluid klinken voor wie gebrokenheid kent. Mooi!