Lezersrecensie
Wanneer de stilte het luidst is
Gelezen van 19 februari tot en met 22 februari. Een traumatische gebeurtenis dreef Lucian en Catherine uit elkaar met stilte tot gevolg. Kunnen ze 15 jaar later opnieuw beginnen?
Sommige boeken kruipen onder je huid, nestelen zich daar en bieden je de mogelijkheid om intens mee te leven met de personages. De stilte voor de storm is voor mij zo’n boek. Clare Leslie Hall kan op een intense manier gevoelens en emoties overbrengen op de lezer met mooie, krachtige zinnen.
‘Ze zag de verandering in mij en ik zeg het verdriet in haar.’
Daarnaast krijgen de personages de ruimte om heftige gebeurtenissen te doorleven en te delen met de lezer. Ik houd er zelf niet van wanneer er snel over problemen heen wordt gestapt, dus voor mij was dit boek een ware doorleving van een trauma. Als lezer kreeg ik kruimeltjes informatie die ervoor zorgde dat ik verder wilde lezen om achter de waarheid te komen. Voor sommige lezers kan het boek traag aanvoelen, omdat het centrale onderwerp lang hetzelfde blijft.
Hall speelt in De stilte voor de storm zowel met de tijd als met het vertelperspectief. Zo neemt ze ons vijftien jaar en vier maanden mee terug in de tijd, maar geeft ze ons ook een inkijkje in het heden van Catherine die op dat moment kampt met selectief mutisme. Daarnaast is er sprake van een meervoudig vertelperspectief, waarin zowel Lucian als Catherine als ik-figuur fungeert. Tel daar de prachtige schrijfstijl bij op en je hebt een verhaal dat ik als lezer zeer graag mag lezen.
Al met al vind ik De stilte voor de storm een intens, mooi, meeslepend en emotioneel verhaal over tweede kansen die nooit gegrepen kunnen worden en beslissingen van anderen die je leven kunnen bepalen én verwoesten.
Ik raad dit boek aan als:
Je houdt van verhalen met een grote emotionele belasting.
Ik raad dit boek af als:
Je niet houdt van boeken met een meervoudig vertelperspectief en verschillende flashbacks.
Bedankt @lsuitgeverij en @ilonaslevenbijls voor dit intens mooie recensie-exemplaar én dat ik mee mocht doen aan de leesclub.
Sommige boeken kruipen onder je huid, nestelen zich daar en bieden je de mogelijkheid om intens mee te leven met de personages. De stilte voor de storm is voor mij zo’n boek. Clare Leslie Hall kan op een intense manier gevoelens en emoties overbrengen op de lezer met mooie, krachtige zinnen.
‘Ze zag de verandering in mij en ik zeg het verdriet in haar.’
Daarnaast krijgen de personages de ruimte om heftige gebeurtenissen te doorleven en te delen met de lezer. Ik houd er zelf niet van wanneer er snel over problemen heen wordt gestapt, dus voor mij was dit boek een ware doorleving van een trauma. Als lezer kreeg ik kruimeltjes informatie die ervoor zorgde dat ik verder wilde lezen om achter de waarheid te komen. Voor sommige lezers kan het boek traag aanvoelen, omdat het centrale onderwerp lang hetzelfde blijft.
Hall speelt in De stilte voor de storm zowel met de tijd als met het vertelperspectief. Zo neemt ze ons vijftien jaar en vier maanden mee terug in de tijd, maar geeft ze ons ook een inkijkje in het heden van Catherine die op dat moment kampt met selectief mutisme. Daarnaast is er sprake van een meervoudig vertelperspectief, waarin zowel Lucian als Catherine als ik-figuur fungeert. Tel daar de prachtige schrijfstijl bij op en je hebt een verhaal dat ik als lezer zeer graag mag lezen.
Al met al vind ik De stilte voor de storm een intens, mooi, meeslepend en emotioneel verhaal over tweede kansen die nooit gegrepen kunnen worden en beslissingen van anderen die je leven kunnen bepalen én verwoesten.
Ik raad dit boek aan als:
Je houdt van verhalen met een grote emotionele belasting.
Ik raad dit boek af als:
Je niet houdt van boeken met een meervoudig vertelperspectief en verschillende flashbacks.
Bedankt @lsuitgeverij en @ilonaslevenbijls voor dit intens mooie recensie-exemplaar én dat ik mee mocht doen aan de leesclub.
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van LezenmetNikki
Gesponsord
In Toscane blijkt zwijgen soms dodelijk. Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
