Fijn en liefdevol verhaal.

Verrassend mooie feelgood met diepgang
Met enige scepsis begon ik aan dit boek, omdat ik vooraf wat minder positieve reacties had gelezen. Toch besloot ik mijn eigen mening te vormen — en daar heb ik geen spijt van gekregen.
Waar veel feelgoodverhalen vrij voorspelbaar zijn (mooie vrouw ontmoet knappe man), kiest dit verhaal voor een andere insteek. De mannelijke hoofdpersoon is geen perfecte held, maar een man getekend door littekens in zijn gezicht én in zijn verleden. Dat gaf het verhaal direct meer karakter.
Na een ernstig ongeluk van haar vader, waardoor hij bedlegerig raakt, doet Saddie er samen met haar drie zusjes alles aan om haar ouders te helpen. Als oudste neemt ze haar verantwoordelijkheid en vertrekt naar een nabijgelegen dorp om werk te zoeken in een fabriek. Wanneer ze geen onderdak vindt, schuilt ze in een oude fabriekshal. Tot een hond onverwacht haar eenzaamheid doorbreekt — en daarmee ook haar schuilplaats verraadt.
De ontmoeting met Otis laat zien dat hij meer is dan zijn uiterlijk doet vermoeden. Langzaam ontvouwt zich een verhaal over kwetsbaarheid, vertrouwen en het afzetten van maskers.
Dit is een fijne feelgood die zorgt voor een paar uur onbezorgd leesplezier. Geen zware of ingewikkelde thema’s, maar wel voldoende inhoud om het verhaal meer te maken dan oppervlakkig vermaak. Een warme, toegankelijke roman met een mooie boodschap.