Pageturner van jewelste

In dit derde en daarmee slotdeel van de trilogie rondom Thomas Cromwell gaat Hilary Mantel verder waar ze bij boek twee eindigde. Daar het een derde boek is, mag het niet verwonderen dat bepaalde passages meer uitleg bevatten dan nodig, omdat ze herhaalt wat er in de vorige boeken stond. Dit valt vooral op omdat ik deze boeken direct na elkaar gelezen heb. Als er gelezen werd volgens verschijnen, zal dit waarschijnlijk niet zo storend zijn. Maar dan is dan ook de enige kritiek die dit boek krijgt.

De geschiedenis vervolgt vanaf mei 1536, kort na de onthoofding van Anne Boleyn. Het leven aan het hof wordt weer opgepakt en Thomas Cromwell ziet zichzelf steeds meer en meer verwikkelt raken met de uitvoerende macht. Henry zit in zijn zak. Maar zijn tegenstrevers worden talrijker en liggen op de loer voor de minste fout die hij maakt.
De geschiedenis ontwikkelt zich in een negatieve spiraal voor Cromwell; zijn macht brokkelt af en het pad naar zijn val ligt open.

De schrijfstijl van Mantel is zeer visueel. Tegelijkertijd blijven de symboliek en het oog voor details subliem aanwezig en wordt daarmee het verhaal tot leven gebracht.
Niet alles is kommer en kwel, Onmiskenbaar is de aanwezige humor sardonisch enop zwarte momenten een noodzaak om het boek draaglijk te houden,.
Cromwell is zich wel bewust van de moeilijkheden; die hij met zijn unieke flair aanpakt, niet wetende dat hij het pad naar de ondergang bewandelt, en boeit daarmee van de eerste tot de laatste bladzijde.
De macht wordt hem langzaamaan teveel, Hoewel zijn familie ondertussen goed geplaatst is, kan hij zelf alles steeds moeilijker bolwerken en komt zo uiteindelijk ten val.

Dankzij de geschiedenis lessen heb je wel weet van de grote lijnen die zijn leven volgt, maar de inkijk die Mantel biedt is uniek. Je ziet de personages evolueren en je blijft benieuwd naar wat er vervolgens zal gebeuren, een pageturner dus.

Benieuwd naar toekomstig werk van deze schrijfster