Klein boekje over een groots thema: eetstoornissen in een niet-westerse cultuur

Eerlijk is eerlijk: ik las dit boek enkel en alleen omdat mijn leerlingen er binnenkort een mondeling over hebben. Op basis van de omvang en de achterflap was ik sceptisch. (Sowieso: een Vlaamse die schrijft over de Marokkaanse cultuur?! - Ja, ik weet hoe oppervlakkig ik nu klink.)
Dit dunne boekje overtrof mijn niet al te hoge verwachtingen. Na een proloog waarin je meer te weten komt over 'de buurvrouw' uit de titel volgt in 36 (belangrijk getal) hoofdstukken het relaas van haar zusje. De hoofdstukken zijn kort en lijken niet veel om het lijf te hebben, maar schijn bedriegt. We volgen Nadja, een Vlaamse jonge vrouw van Marokkaanse afkomst die worstelt met een eetstoornis - extra lastig, want de Marokkaanse cultuur draait om eten en Nadja's ouders zijn sceptisch over psychische aandoeningen.
Het boek bevat enkele mooie beelden ('koolmeisje') en bespiegelingen over identiteit (westers of niet?). Ook worden metaforen uit de proloog en epiloog verbonden met het hoofdverhaal - denk aan het lek in de muur of de blogserie van Louis en Zaida. Het taalgebruik is simpel, het verhaal niet ingewikkeld en de met vlagen fragmentarische novelle leest lekker weg. Ik ben benieuwd naar ander werk van Margot Vanderstraeten.