Ontroerend mooi verhaal dat raakt.

RECENSIE KLARA’S MOEDER

TITEL: Klara’s moeder
AUTEUR: Marianne Schenderling
UITGEVERIJ: Ambilicious
VERSCHIJNINGSDATUM: 29 november 2025
PAPERBACK 73 bladzijden
GENRE: Literaire roman/ Novelle
ISBN: 978 94 93 366 81 7
NUR: 301

OVER DE AUTEUR:
Marianne werd geboren in 1953 en haar wieg stond in Rotterdam.
Haar eerste boek ‘Leiden in de tachtigjarige oorlog’ schreef ze in grote hanenpoten toen ze elf jaar was.
Marianne studeerde Geschiedenis en Nederlands.

Daarna ging ze naar de School voor journalistiek en de Schrijversvakschool.
Ze schreef blogs en twee nonfictie boeken over de gezondheids- en jeugdzorg.

De laatste jaren schrijft Marianne voornamelijk fictie.

Enkele boeken van haar zijn:

Rafels
Rollemanschiksie
Vier generaties van huis weg
En het kinderboek: Oma Loes en de grote flowerpower-steprace

OVER DE INHOUD EN MIJN MENING

Marianne neemt de lezer mee naar het bed van Bets Wiegers, een oude vrouw van drieënnegentig jaar die afscheid is aan het nemen van het leven. Ze wil dit pas loslaten als alles over vroeger verteld is.
Jarenlang had ze niemand waar ze haar verhaal bij kwijt kon, maar nu is Rosa er; een jong verpleegkundige van in de twintig die haar verzorgt, op haar let en naar haar luistert.

Ze kan niet meer stoppen; herinneringen komen bovendrijven. Herinneringen aan een armoedig leven, een trieste jeugd vol afschuwelijke voorvallen, strikte regels en waar tegenspraak niet werd geduld, een huwelijk op zeer jonge leeftijd waarin ze absoluut niet gelukkig was, verlies op jonge leeftijd, het moederschap, onvervulde dromen en gemiste kansen.

Bets is altijd sterk geweest, zelfs nu ze zich zelf niet meer kan verzorgen, hulp nodig heeft bij eten en drinken, ze steeds minder zelf kan, wil ze liever geen hulp. Maar ze heeft weinig keus ze zal Rosa moeten toelaten, want anders moet ze naar een verpleeghuis en dat is het laatste wat ze wil.

‘Onbereikbare liefde is een stille pijn,
een constante herinnering aan wat had kunnen
zijn, maar nooit zal zijn”.

Op gepaste wijze vertelt Marianne het ontroerend verhaal van Bets, zonder generende situaties en bewoordingen uit de weg te gaan. Ze weet de lezer hiermee diep te raken.
Fijnzinnig laat ze de lezer toe in de gedachten, verdriet, spijt en pijn van Bets.
Het verhaal laat niks aan de verbeelding over, Bets haar gevoelsleven en beleving zijn duidelijk merkbaar, ondanks de sobere, maar realistische schrijfstijl.

De cover in zachte kleuren laat twee bijna onzichtbare figuren zien … het meisje en de vrouw die hun hele leven in de schaduw hebben geleefd, aan de kant stonden, maar diep van binnen gevoelig en zachtaardig waren. Bets of Klara’s leven?

Dit psychologisch verhaal kan herkenbare situaties oproepen en mensen aan het denken zetten.
Niks is wat het lijkt en dat is ook in het dagelijkse leven zo. We zijn allemaal mensen van vlees en bloed en daarmee niet perfect. We doen onze best en maken van het leven wat we denken en voelen dat mogelijk is. Soms op de automatische piloot als emoties moeten worden uitgeschakeld.

Zouden we op ons sterfbed, terugkijkend op ons leven, het anders doen en spijt hebben van een aantal dingen?
Wat als Bets in een ander gezin was opgegroeid was haar leven dan anders verlopen?

De auteur laat genoeg ruimte om zelf conclusies en (open) vragen te beantwoorden.

In slechts drieënzeventig bladzijde weet Schenderling de lezer een goed beeld te geven van het karakter van Bets en de juiste snaar te raken om de lezer duidelijk te maken waar het uiteindelijk om gaat in het leven.

Laten we onze kinderen over dezelfde steen vallen of ruimen we deze op?

‘Help. Help mij. Help mij.’
Plotseling wordt alles anders.
De angst verlaat mij.
Ik zweef, vlieg weg.
Een opluchting.

Schrijfstijl 4****
Psychologie 5*****
Verhaallijn 5*****