Lezersrecensie
Vlaamse spanning met een glimlach.
Superhelden sterven niet - Piet Beate
Over de auteur
Baete werkte mee aan topseries als 'Professor T' en staat bekend om zijn vlotte, filmische schrijfstijl en verhalen vol verrassende wendingen. Hij schreef al negen thrillers die steevast goed werden ontvangen door pers en publiek. Als statementanalist analyseert hij verklaringen van verdachten in zeden-en moordzaken en heeft ook een achtergrond als scenarist
Dit zegt Piet Baete zelf over zijn boek;
-'Ludo streelde Yossarian over zijn wang. ‘Wat zou ik toch zonder u doen?’‘Wat wilt ge daarmee zeggen, vake?’‘Dat ge een wonder zijt. Ge doet mij leven. Ik heb u niet gered, zoveel jaar geleden. Gij hebt mij gered. Ge hebt mijn leven zin gegeven. Troost gegeven. Ge geeft mij de moed en de reden om altijd weer verder te gaan'.-
Nooit heb ik zoveel liefde gevoeld voor een personage als voor Yossarian Deweerdt, de zwakbegaafde superheld uit 'Superhelden sterven niet'. Als auteur is dat een unieke ervaring die ik maar moeilijk onder woorden kan brengen. Maar ik weet zeker dat Yossarian ook jullie harten zal veroveren.
Met Yossarian een zwakbegaafde jongen die alleen maar goudeerlijk en onbevangen kan zijn is de toon gezet voor een spannend verhaal met een glimlach.
Het verhaal begint met een klapper en lopende het boek komen we er al lezend achter wat er nu eigenlijk gebeurd is. Als lezer mag je daadwerkelijk meedenken, Baete staat “zelf invullen” absoluut toe. Daarnaast staat Baete bekend om zijn plotwendingen, deze zijn er ook dit keer weer bij en je ziet ze echt niet aankomen, een genot om mee te maken.
Baete schrijft in volks-vlaams een ontroerend verhaal. Het Vlaams zal bij de Nederlandse lezer regelmatig een glimlach op het gezicht toveren. De diverse personages zet hij scherp neer. De dialogen lopen als vanzelf en je blijft lezen. De hoofdstukken zijn kort en we springen in de tijd steeds wat dagen naar voren en weer terug.
Naast spannend is het ook een ontroerend verhaal over liefde, verlies, omgaan met je angsten en vergeving. Door de super lopende dialogen leef je daadwerkelijk met de personages mee. Waar je voor de een mededogen voelt kan je de ander wel schieten. Net als je denkt dat je snapt wat er echt gebeurd is komt er weer nieuwe informatie die alles op losse schroeven zet. Neem daarbij Yossarian de goudeerlijke en onbevangen hoofdrolspeler, zijn kijk op dingen is soms voorspelbaar maar zijn omgang met deze voorspelbare zaken is juist heel onvoorspelbaar. Heerlijk
Dat Superhelden als ze eenmaal een plek in ons hart hebben verworven niet meer kunnen sterven wordt in dit boek meer dan duidelijk.
Ik kan dit boek aanraden als luchtige tussendoor.
In de trein of in een wachtkamer, dit boek is overal te lezen.
Als je niet uitkijkt heb je het boek in een avond uit.