Homohaat en ambivalente gevoelens

Genomineerde voor het Beste Boek voor Jongeren: 'De afwijking' van Dries Muus.
Een boek dat ik zonder de shortlist niet opgepakt zou hebben: voetbal is niet echt een hobby. Waar het verhaal in het begin een voetbalboek lijkt, wordt het psychologischer nadat hoofdpersoon Matty een kleedkamerincident meemaakt. Met hem als pispaal wel te verstaan en dat moet hij het hele schooljaar overal horen. De misselijke "homograppen" vliegen je dan ook om de oren. Matty raakt door de pesterijen steeds meer in zichzelf gekeerd en kan zich niet meer richten op zijn lievelingsbezigheid voetballen.

Ondanks dat het heel goed is dat dit thema in een (jongeren)boek beschreven wordt, viel mij in de boekstructuur op dat het gedeelte dat Matty er slecht aan toe is en niemand hem helpt best groot is. In een korte afsluiting gebeurt er namelijk nog veel, had misschien beter in balans gebracht kunnen worden door het eind wat op te rekken.
Waardoor kwam het midden gevoelsmatig als lang over? Ik denk vooral door de afstand die tussen Matty, zijn moeder en de trainer geschept wordt. Hierdoor kwam het effect van homohaat des te beter binnen. Dat zijn moeder en trainer niet bij machte zijn snel in te grijpen, snap je na het lezen van hun verhaallijnen.

Zelf heb ik dus ambivalente gevoelens na het lezen, maar ik zag wel dat debutant Muus schrijfkwaliteiten bezit. Een volgend boek zal ik daarom oppakken!