Lezersrecensie

Ecothriller


Mireille van Tilborg Mireille van Tilborg
15 mrt 2014

Als klein jongetje verdronk Douglas Carlton Abrams bijna in de Atlantische Oceaan. Voor hem was dat geen traumatische ervaring maar het begin van een levenslange fascinatie voor het leven in de oceanen. De aantasting van het kwetsbare ecologische evenwicht in de wereldzeeën inspireerde Abrams tot het schrijven van de ecothriller Het lied van de walvis.
Het leven van zeebioloog Elizabeth McKay draait al jaren bijna uitsluitend om walvissen en hun onderlinge communicatie. Door haar betrokkenheid bij deze zachtaardige en intelligente zeezoogdieren, is ze bekend met ieder detail van de walvissentaal. Ze is dan ook meteen gealarmeerd als ze op een dag drastische veranderingen waarneemt in het vaste klankenpatroon dat ‘haar’ bultruggen produceren. Elizabeth is vastbesloten erachter te komen wat deze verandering te betekenen heeft. Zeker als blijkt dat walvissen duizenden kilometers verderop het nieuwe patroon hebben overgenomen. Op het moment dat Elizabeth deze ontdekking doet, stuit haar man Frank, die als kinderarts in een ziekenhuis nabij San Francisco werkt, op een opvallende verhoging in het aantal baby’s met aangeboren afwijkingen. Als hij dit verder gaat onderzoeken, komt hij erachter dat één van zijn collega’s welbewust gegevens voor hem achterhoudt. Deze collega blijkt ook erg ruim in z’n financiële middelen te zitten.
Dan duikt er ineens een verdwaalde walvis op in de baai van San Francisco. Hij zwemt zich vast in een rivierarm en weigert terug de oceaan in te zwemmen. Het verschijnen van de walvis heeft een enorm mediacircus en politieke manipulaties tot gevolg. Dit maakt het voor Elizabeth vrijwel onmogelijk erachter te komen wat de walvis te zeggen heeft en waarom hij niet terug wil keren naar de oceaan. Bovendien roeren zich krachten voor wie het van levensbelang is dat Elizabeth niet ontdekt wat de reden is van het recente geheimzinnige gedrag van de walvissen. Zijn dit dezelfde krachten die Franks onderzoek naar de plotselinge toename van aangeboren afwijkingen proberen te dwarsbomen?
Op zijn website meldt Douglas Carlton Abrams dat hij fact-based fiction schrijft en maakt hij uitgebreid melding van de research die hij heeft gedaan om Het lied van de walvis te kunnen schrijven. Hierdoor wordt de verwachting gewekt dat het boek doorspekt zou zijn met wetenschappelijke achtergronden over het leven in de oceaan. Helaas wordt deze verwachting niet ingelost. De beloofde facts gaan grotendeels kopje onder in het verhaal. Dit neemt niet weg dat Het lied van de walvis een spannende, levendige thriller is, die leest als een Spielberg film.

Reacties

Meer recensies van Mireille van Tilborg

Boeken van dezelfde auteur