realistisch jongensverhaal over groepsdruk en over jezelf zijn

Drie jongens van ca. 16 jaar maken er een zooitje van: op school en in hun leven. Het ontbreekt in het leven van Kal, Jasper en Skyler aan weinig, maar toch zijn ze totaal gedemotiveerd om zich ergens voor in te spannen. Jowi Schmitz pakt heel goed de branie-achtige sfeer die onder veel jongeren van deze leeftijd zichtbaar is. Hangen, grappen uithalen, je schoolwerk niet maken, dingen vernielen al dan niet opzettelijk en daarna er achter komen dat dat toch niet zo handig is. Ik vond de dialogen van de jongens echt heel herkenbaar. Ook de groepsdruk.
Kal is de meelopen; het lukt hem niet om weerstand te bieden aan de slechte ideeën van Skyler die van alles bedenkt en Jasper die meteen gilt dat ze het moeten gaan doen. Vervolgens zetten zij Kal onder druk om het werkelijk uit te voeren.
Het leek hen daarom ook een geweldig idee om 's nachts tijdens hun strafkamp af te dalen in een grot, zonder begeleiding, zonder voorbereiding.
Een spannend boek voor jongens (ook voor meiden hoor) en ook een beetje een spiegel. Want waarom is weerstand bieden aan groepsdruk zo verrekte lastig?