Even doorbijten en daarna leest het als een trein

Haratischwili schrijft prachtig. Haar personages, maar vooral de gedachten, levenslessen, frustraties, tobberijen etc. zijn erg herkenbaar, waardoor je je gemakkelijk identificeert met hoofdpersonen. Haar eerste boek, Het achtste leven, is een van mijn lievelingsboeken en maakte mij zo nieuwsgierig naar Georgië, dat ik er op vakantie naartoe ben gegaan. De kat en de generaal speelt ook in Georgië, maar ook in Rusland en Tsjetsjenië. Mooi om op deze manier meer over de cultuur en geschiedenis te leren. Ik vond de kat en de generaal minder goed dan het achtste leven. Het verhaal komt moeilijk op gang. Pas na 1/3 zit je er goed in. Er worden veel personages beschreven die eigenlijk maar bijfiguren zijn. Bovendien wemelt het boek van de vergelijkingen. Sommige zijn heel raak, maar sommige zijn ook vergezocht en gekunsteld. Ik ga zeker het volgende boek van Haratischwili lezen!