Indrukwekkend!

Liliane past tijdens de wintersluiting samen met haar vrienden op het hotel van haar tìo en tìa: El Refugio. Dan gaat er onverwacht nog iemand mee naar Spanje; een kennis van een van de vrienden. Het is Monica, een flamboyante dame die de groep al snel naar haar hand weet te zetten.

De vrienden kunnen het ingesneeuwde hotel niet verlaten en zijn op elkaar aangewezen. Met de komst van Monica verandert de groepsdynamiek en wordt Liliane buitengesloten en tot het uiterste gedreven. En dan wordt Monica's lichaam gevonden in de sneeuw...

Je leest terug in de tijd, maar met vlagen ook in het heden, waarin je kan zien wat de uitwerkingen zijn geweest van deze reis, wat het heeft gedaan met de banden onderling en met Liliane zelf. Fuck trauma's!

Het is een indrukwekkend verhaal dat heerlijk weg leest. Hoe verder je in het verhaal komt, hoe sneller je de bladzijden omslaat.
Het enige waar ik een beetje mee worstel is het plot, de "whodunit". Het zit in principe goed in elkaar, maar is het realistisch?