Dyssoapie

Door het aangrijpende begin, de interessante moeder-dochterrelatie en de nuchtere, relativerende houding waarmee de personages aankijken tegen de twee werelden die besproken worden werd mijn aandacht lang vastgehouden.

Het tweede deel overheerste echter het gevoel van een soap. Een lach, een traan, maar vooral personages en verhaallijnen die toch een beetje uit de bocht vliegen.

Al met al een vermakelijk boek, maar wat mij betreft geen hoogvlieger.