Een spiegel over verantwoordelijk

Toen de wereld brak kent een voorzichtig begin. Het lijkt alsof we medelijden mieten krijgen met Gretel. Ze kan zelf niets doen aan het verleden waar ze mee in is gezogen. Er lijkt vaag een excuus in door "we hebben het niet geweten.
Maar niets is minder waar. Boyne slaagt erin om ons mee te trukken in de vraag waar iemends verantwoordelijkheid ligt. Hij doet dit meesterlijk door telkens af te wisselen tussen heden en het verhaal van het verleden. Hij bouwt de spanning op en trekt je zo het verhaal in.
Hij houdt tegelijk ook een spiegel voor. Wat zou jij doen in dezelfde omstandigheden? Welke verantwoordelijkheid neem jij wanneer je geconfronteerd wordt met zoiets als een geweldadige buurman.
Hoewel ik in het begin wat moeite had met het zelfmedelijden van Gretel, heeft Boyne me op een meesterlijke manier in zijn roman gezogen. Ik heb het laatste deel in een ruk uitgelezen. Echt een aanrader!