Hoe kun je dit overleven?

Crasna, Hongarije op de grens met Roemenie, 10 mei 1944.
Zus leah 17 jaar, broer Yecheskel 13 jaar, moeder en Rosie 18 jaar.
Ze worden opgehaald door de gendarmerie. Ze hadden een goede band met de buren. Sommige huilen maar andere lachen. Rosie vraagt zich af hoe dit kan.

Ze worden naar een steenfabriek vervoerd. Hier worden ze te werk gesteld zonder dak of eten en drinken. De rijke mensen worden gemarteld en vermoord. Na 2 weken gaan ze in veewagen naar Auschwitz.

In de even hoofdstukken zijn we in 1935. Rosie is 9 jaar oud, houdt van dansen en mag op het schoolfestival optreden. In de even hoofdstukken wordt het familie leven beschreven van voor mei 1944.

In de oneven hoofdstukken wordt het leven vanaf mei 1944 beschreven. Dit is echt gruwelijk dus de afwisseling is wel prettig. Aan de andere kant is de tegenstelling des te heftiger.

Het boek is makkelijk te lezen. Er komen af en toe Jiddische woorden in voor die onderaan de bladzijde vertaald worden.

Het boek is verdeeld in 3 delen die weer onderverdeeld zijn in hoofdstukken.
Deel 1 is de steenfabriek, deel 2 Auschwitz en deel 3 Bergen Belsen, minutiefabriek in Duderstad, Dodenmars, Theresienstad en terug naar huis en opstart nieuwe leven.

Ieder hoofdstuk begint met een psalm. Misschien moeten ze op het hoofdstuk slaan maar ik zie soms wel maar vaak niet.

Het boek is een waar gebeurd verhaal wat verteld is door een oma aan haar kleindochter die er een boek van heeft geschreven. Het is een van die verhalen die niet vergeten mogen worden. Ik vond het zeer zeker de moeite waard om het te lezen.

In de epiloog lees je dat na de oorlog Rosie 5 kinderen, 28 kleinkinderen, 128 achterkleinkinderen enz. heeft gekregen. Als het boek geschreven wordt is zij 95 jaar.