Teleurstellend

Zeker het zwakste van de romans van Olde Heuvelt die ik heb gelezen.

Het begin was best sterk, maar bij het einde wilde ik alleen maar klaar ermee zijn.
Misschien was er te veel tegelijkertijd, tussen goden, Doggerland, geheime dienst, puberteit, Robert Grim, Saoedi en wat ook. Ik vond de hoofdpersonages ook niet zo interessant, denk ik; Luca had wat momenten, maar overal weet ik nog niet precies wie hij is.

Jammer, mijn verwachtingen waren zeker veel hoger, omdat Echo mijn favoriet is en voor mij een van de beste romans ooit, en November was ook best spannend, allebei vond ik veel beter dan Hex. Deze voelde meer als Hex, maar ook minder goed dan Hex. Ik vraag me nu af waar hij met het volgende boek naartoe zal gaan. Hopelijk meer de Echo-kant op, weer.

Iets wat ik waardeer is de kennis die ervan is gekomen. Ik had nooit over vrijval-capsule-reddingsboten gehoord, dus moest ik zoeken om te zien hoe ze er precies uitzien en ik heb erdoor wat nieuws geleerd. Ik had hetzelfde toen ik door Echo abseilen zocht en veel over bergklimmen leerde.