Leuk!

Nicole Arend heeft met Vers Bloed een leuk verhaal neergezet dat me van begin tot eind wist te boeien. Het boek zit vol spanning, romantiek en de ontdekking van je ware identiteit in een tot voor kort onbekende wereld. Arends schrijfstijl past perfect bij het verhaal, waarbij ze de lezer geleidelijk meeneemt zonder overweldigend te zijn met informatie.

Dillon, de hoofdpersoon, bevindt zich in een verwarrende situatie wanneer hij door zijn vader naar VAMPS wordt gestuurd. Hij voelt zich totaal niet verbonden met zijn arrogante en betoverend mooie medeleerlingen, die allen vampiers zijn. Gedurende zijn zoektocht naar de reden achter zijn komst, ontdekt Dillon dat hij anders is dan hij altijd dacht. Hoewel hij niet afkomstig is uit een machtige vampierfamilie, blijkt hij de meest bijzondere leerling van allemaal te zijn. Terwijl Dillons vampierkrachten groeien, neemt ook het gevaar om hem heen toe. Arend beschrijft Dillons zoektocht op een meeslepende manier, waarbij de andere leerlingen hun eigen agenda hebben ten opzichte van hem. Ondanks het aanzienlijke aantal personages dat wordt geïntroduceerd, weet Arend het verhaal helder te houden zonder de lezer te verwarren. Het verhaal onthult stap voor stap nieuwe puzzelstukjes, maar net wanneer je denkt dat alles op zijn plek valt, volgen er nieuwe onverwachte ontwikkelingen.

Hoewel de plot van “Welkom op Vamps! – Vers Bloed” eenvoudig is, blijft het verhaal boeiend. Het boek roept al snel associaties op met “Harry Potter” en “Vampire Academy”, aangezien het hoofdpersonage, Dillon, een schooljaar doorloopt op Vamps. Naast reguliere lessen leert hij steeds meer over vampiers en over zichzelf, terwijl drama en romantiek de boventoon voeren. Hoewel er pas halverwege het boek interessante wendingen plaatsvinden, bouwt de plot gestaag op naar een hoogtepunt. De zinsstructuur is toegankelijk en er gebeurt genoeg om de lezer geboeid te houden.

Dillon, als hoofdpersonage, wordt gekarakteriseerd door zijn acties, maar zijn innerlijke gedachten en gevoelens komen soms niet volledig tot uiting. Hierdoor kon ik me niet volledig identificeren met Dillon. Hij raakt verliefd op de ene persoon, laat zich verleiden door de ander en wisselt voortdurend tussen onzekerheid en zelfverzekerdheid. Zijn gedachten, vooral met betrekking tot de meiden op Vamps, voelen soms overbodig en verwarrend.