Pakkend als altijd

Sommige boeken lees je… en sommige boeken vlieg je doorheen. Dit is er weer zo één. Echt zo’n heerlijk, geniaal en pakkend boek van Freida McFadden waarbij ik tijdens het lezen regelmatig zat te grinniken.

Zoals altijd word je weer verwend met een paar heerlijke plottwists. Van die momenten waarop je denkt: oh… oh… OHH. En toch weet McFadden je telkens weer nét een stap voor te blijven.

Wat ik ook zo sterk vind, is hoe gedetailleerd de personages worden neergezet. Ze voelen bijna levensecht, waardoor je als lezer moeiteloos het verhaal in wordt getrokken. Het is echt zo’n fantastische page-turner waar je lekker doorheen fladdert. Een boek dat je op elk moment van de dag kunt oppakken… zelfs als je hoofd eigenlijk met van alles tegelijk bezig is en dat je meteen weer het verhaal in zuigt.

Richting het einde dacht ik even: oké… en nu? Maar natuurlijk was McFadden nog niet klaar. Er kwam nog even een twistje achteraan. Zo’n moment waarop je het boek met een stralende blik dichtslaat en alleen maar kunt denken: knap gedaan.

Het verhaal speelt zich af op een middelbare school, en dat maakt het extra leuk. Je gaat als lezer toch een beetje terug naar je eigen schooltijd. Iedereen heeft die periode meegemaakt, dus dat voelt meteen herkenbaar.

Pakkend als altijd.
En voor mij bevestigt dit opnieuw dat Freida McFadden absoluut tot mijn favoriete auteurs behoort.

En dan… die schoenen
Daar zeg ik verder maar even niets over…