Lezersrecensie
Een dark romantasy met flinke slow burn en forbidden love
The Rose Bargain is geschreven door @sashapeytonsmith en uitgegeven door @harpercollins_holland.
Het begint rustig. Een langzame start waarin je langzaam een wereld in wordt getrokken van feeën en mensen. Een wereld met een gemene koningin en Ivy die samen met Emmett probeert haar van de troon te stoten zodat er weer harmonie kan komen.
In het begin dacht ik eerlijk: oké… waar gaat dit heen?
Maar ondertussen kruipt het verhaal steeds dieper onder je huid.
We krijgen forbidden love.
Een love triangle.
Enemies to lovers vibes.
Een flinke slow burn.
En een duister randje waardoor het allemaal nét wat spannender wordt.
En die feeën? Die zijn helemaal niet zo lief als je misschien zou hopen. Ze zijn soms zelfs een beetje creepy… en ik vond dat stiekem heerlijk.
Het verhaal wordt vooral vanuit Ivy verteld, maar af en toe krijg je een hoofdstuk vanuit een ander perspectief. En dat vond ik echt sterk. Je leert iedereen beter begrijpen. Hun twijfels. Hun keuzes. Hun pijn. Je bouwt sympathie op… zelfs wanneer je dat misschien niet wilt.
En dan ben je over de helft…
En er begint iets te kriebelen.
Je voelt dat er iets niet klopt. Dat er iets aankomt.
De manier waarop het geschreven is, zo beeldend en intens, zorgde ervoor dat de tranen in mijn ogen sprongen.
En toen.
Die plot twist.
Ik sloeg echt bijna achterover.
Whutt?!
Maar het mooie is: die twist gaf antwoorden. Op vragen die zich langzaam hadden opgebouwd tijdens het lezen. Alles viel ineens op z’n plek. En vanaf dat moment had het verhaal me volledig in zijn greep.
Het enige wat ik iets minder vond, was het tempo aan het begin. Voor mij had dat net iets sneller gemogen. Maar achteraf snap ik waarom het zo is opgebouwd.
En toen ik het boek dichtsloeg dacht ik alleen maar:
Ik ben zó blij dat deel 2 eraan komt.
Dit was een heerlijke buddyread met @tusseninktendesterren en @through.the.chapters
Een duistere romantasy die me liet twijfelen, voelen, vloeken en huilen.
En dat zegt genoeg.
Het begint rustig. Een langzame start waarin je langzaam een wereld in wordt getrokken van feeën en mensen. Een wereld met een gemene koningin en Ivy die samen met Emmett probeert haar van de troon te stoten zodat er weer harmonie kan komen.
In het begin dacht ik eerlijk: oké… waar gaat dit heen?
Maar ondertussen kruipt het verhaal steeds dieper onder je huid.
We krijgen forbidden love.
Een love triangle.
Enemies to lovers vibes.
Een flinke slow burn.
En een duister randje waardoor het allemaal nét wat spannender wordt.
En die feeën? Die zijn helemaal niet zo lief als je misschien zou hopen. Ze zijn soms zelfs een beetje creepy… en ik vond dat stiekem heerlijk.
Het verhaal wordt vooral vanuit Ivy verteld, maar af en toe krijg je een hoofdstuk vanuit een ander perspectief. En dat vond ik echt sterk. Je leert iedereen beter begrijpen. Hun twijfels. Hun keuzes. Hun pijn. Je bouwt sympathie op… zelfs wanneer je dat misschien niet wilt.
En dan ben je over de helft…
En er begint iets te kriebelen.
Je voelt dat er iets niet klopt. Dat er iets aankomt.
De manier waarop het geschreven is, zo beeldend en intens, zorgde ervoor dat de tranen in mijn ogen sprongen.
En toen.
Die plot twist.
Ik sloeg echt bijna achterover.
Whutt?!
Maar het mooie is: die twist gaf antwoorden. Op vragen die zich langzaam hadden opgebouwd tijdens het lezen. Alles viel ineens op z’n plek. En vanaf dat moment had het verhaal me volledig in zijn greep.
Het enige wat ik iets minder vond, was het tempo aan het begin. Voor mij had dat net iets sneller gemogen. Maar achteraf snap ik waarom het zo is opgebouwd.
En toen ik het boek dichtsloeg dacht ik alleen maar:
Ik ben zó blij dat deel 2 eraan komt.
Dit was een heerlijke buddyread met @tusseninktendesterren en @through.the.chapters
Een duistere romantasy die me liet twijfelen, voelen, vloeken en huilen.
En dat zegt genoeg.
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van Pagesbyshanna
Gesponsord
Hoe ver ga jij voor het huis van je dromen? Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
