Een boekbinder

Over 'De boekbinder' van Bridget Collins (The House of Books, 2019) zou ik heel veel kunnen zeggen, maar misschien is het beter om dat niet te doen. Een spoiler is in dit geval namelijk snel gegeven.

Kort samengevat: de auteur neemt een aspect van het menselijk brein en gaat daar op een originele en vermakelijke manier mee aan de haal. Daarbij vormt een even mooi als schrijnend liefdesverhaal de basis. Prachtig beschreven, maar ook voorspelbaar. Al snel schemert Emmetts lot steeds duidelijker tussen de regels door. Dat wordt m.i. overigens nooit storend, misschien vanwege het feit dat de auteur er flink de vaart in houdt.

Anderhalve dag had ik nodig om de 464 pagina’s te lezen. Prompt begon ik het boek pompt in een ander licht te zien. 'De boekbinder'. Uiteraard gewoon een verhaal over een boekbinder, maar daarnaast is het precies dát: het bindt de lezer aan het boek.

Of geef ik nu toch iets te veel weg?