Weer mooi maar frustrerend

Net als het vorige boek van Jante Wortel vond ik dit boek heel fijn lezen, ondanks dat het weer best moeilijk was om met de hoofdpersoon mee te leven. Eét gewoon en hou op met het jezelf en je ouders onnodig moeilijk te maken, dacht ik bij 'Weerlicht' de hele tijd. Nu was de gedachte steeds: ga gewoon niet meer naar die creep toe!

Dat het zo simpel niet is, weet de auteur overigens ook weer redelijk goed te verwoorden. En dat is ook algemeen bekend, zowel bij anorexia als bij toxische relaties. Maar toch. Een verhaal wat alleen spannend is omdat de hoofdpersoon de overduidelijke oplossing niet aanpakt, is toch een beetje frustrerend om te lezen.

Overigens vond ik veel scènes ook wat te weinig ingekleurd. Het bezoek aan zijn familie is 'niet gezellig'. Laat dan zien waarom niet!