Ondanks kritiekpunten toch hartverwarmend

Dit verhaal lijkt niet te kunnen kiezen of het een naastgeestig sprookje of een maatschappelijk drama wil zijn. Ik denk het laatste, maar het gedrag van de vader in het verhaal is zo grotesk dat het onrealistisch is.

Daarnaast doet de auteur vreemde dingen met tij; je springt onnodig veel heen en weer tussen nu en net, en daarmee ook vaak over de belangrijkste gebeurtenissen heen, waarover je dan in een flashback moet lezen.

Ondanks de kritiekpunten heb ik het boek toch uitgelezen, omdat ik erg begaan was met het lot van Elias en Johannes. Met name Elias is een hartverwarmend personage, dat in tegenstelling tot de vader wél enorm realistisch is neergezet. Met name zijn pleasegedrag is prachtig weergegeven. Dat is dan weer heel knap gedaan van de auteur, met name ook omdat iedereen die een "niet pluis"-gevoel heeft bij een gezin hiervan kan leren om toch eens wat verder te kijken.