Ik mis iets?

Vanaf dat ik begin te lezen voel ik een bepaalde spanning die ervoor zorgt dat ik door wil gaan. We lezen vanuit Paul, die vroeger getuige was van een moord op een klasgenootje. Paul was zowel bevriend met het slachtoffer als met de dader Charlie. Deze laatste is na deze gruwelijke gebeurtenis spoorloos verdwenen.

Nu vijfentwintig jaar later komt Paul terug naar Gritten, zijn geboorteplaats. Hij komt voor zijn moeder die helaas niet lang meer zal leven. Zijn moeder verblijft in een hospice en Paul trekt in zijn ouderlijk huis. De moeder van Paul is van mening dat er ‘iets’ in haar huis is.

De dreiging die ik vanaf het moment dat ik begin te lezen voel is fijn. Maar iets mis ik in dit verhaal. Op een gegeven moment weet je als lezer hoe de vork in de steel steekt en merk je dat de dreiging iets afzwakt. Je ziet het plot al van mijlenver aankomen. Hierdoor gaat voor mijn gevoel de vaart uit het verhaal. Dit maakt dan ook dat dit niet een thriller is die in mijn top 10 zal staan.