Marigold

We lezen dit verhaal vanuit verschillende perspectieven. Sybill en Coren in het nu en Elsie in het verleden. Sybill en Coren runnen allebei een kunstcentrum en hebben een goede klik met elkaar. Deze lijkt zelfs dieper te gaan dan samen dezelfde interesses hebben.
Samen bundelen ze hun krachten en organiseren een tentoonstelling over Elsie Pencradoc, een getalenteerde kunstenares in het begin van de Twintigste eeuw. Zij woonde op het landgoed dat nu Coren toebehoord. Door middel van verschillende spullen van Elsie komen ze steeds meer te weten over de waarheid.

Het is fijn om vanuit verschillende perspectieven het verhaal te krijgen. Ik merkte wel dat ik de stukken vanuit de tijd van Elsie prettiger vond om te lezen. Voor mijn gevoel draaien Sybill en Coren wel erg lang om elkaar heen en in het stuk van Elsie gebeurd er nog eens wat. Is het niet haar karakter dat zorgt voor problemen dan is het wel haar mond die ze opentrekt. Heerlijk!

Op het laatste wanneer de verhaallijnen ten einde lopen merk je dat je richting het einde van het boek gaat. En dit is fijn, want nu heb je geen open einde. Ik heb enorm genoten van het personage Elsie, zij was toch echt wel een apart iemand in haar tijd.