Niet echt een thriller

De cover van dit boek sprak me enorm aan. De wenteltrap met daarop een vrouw in een groene jurk. Het kwam op mij heel mysterieus over. Ik was dan ook wel enorm nieuwsgierig naar deze thriller.

We lezen dit verhaal vanuit Savarana. Zij is geadopteerd, krijgt er een geadopteerd broertje bij en is in eerste instantie gelukkig met haar vader en moeder. Helaas is dit ook niet het geval. Savarana heeft een moeilijke jeugd, ze snapt er vaak de helft maar van. De relaties die ze krijgt op latere leeftijd zijn ook niet altijd even makkelijk, maar ze blijkt een blinde vlek te hebben.

Nadat ik de achterflap gelezen had, dacht ik een spannende thriller te gaan lezen. Helaas ging dit voor mij niet helemaal op. Begrijp me niet verkeerd het is een mooi verhaal om te lezen, maar de echte spanning die ik bij een thriller verwacht, die bleef voor mij uit.
Het duurde zeker tot de helft van het verhaal voordat ik er pas echt in zat.

Het leven van Savarana is er een die je niet hoopt mee te maken, ze krijgt een heleboel op haar weg dat ze moet verwerken. Maar soms had ik ook wel het gevoel van; kom op meisje, krijg eens wat meer body. Kom voor jezelf op.

Al duurde het even voordat ik echt in verhaal zat. Schrijf ik het boek niet af. Maar echt een thriller is het in mijn ogen niet.