Boeiend beschreven ontwikkelingsgang

Ik vond het een boeiend boek om te lezen. Hij beschrijft hoe hij in een kerkelijk en weinig cultureel milieu gegrepen werd door de muziek (en met name de piano), en de moeilijke weg die hij aflegde om zijn droom, beroepspianist worden, te realiseren. Of zoals hij zelf zegt, van "spruitje" naar artiest: losgemaakt van zijn 'spruitjes-achtergrond' naar een creatief, improviserend, actief musicus waarin ook de jazz belangrijk blijft. De bemoediging van Louis van Dijk: "Je bent een enorme lul als je niet naar het conservatorium gaat. Sterker nog, dan ben je het doodschoppen niet waard", zijn lessen bij jazzpianist Clare Fischer: "We gaan het hele huis slopen en vervolgens steen voor steen weer opbouwen", Cor geeft een helder beeld van eigenschappen van zijn karakter (incl. voor- en nadelen) en van de invloed van zijn drukke leven op zijn gezin. Een veelzijdige man: Metropole-Orkest, Paul de Leeuw, TV-programma's, online pianolessen: ook in zakelijk opzicht creatief.
Ook de stijl is prettig leesbaar, zonder oppervlakkig te zijn.