Je zou er zelf bijna paranoia van worden....

Marco en Irene Visser met de kinderen Hugo en Sanne hebben een heerlijk levendje, totdat Irene een driejarig meisje van het leven beroofd door een auto-ongeluk. Ze krijgt een taakstraf opgelegd door de rechter, maar als snel blijkt dat de grootste straf haar opgelopen trauma is. Marco en Irene krijgen het heel zwaar met de gemoedstoestand van Irene en het trekt een sluier over hun gezinsleven.
Irene probeert hier aan te werken bij een psycholoog en uiteindelijk verhuizen ze om een nieuwe start te gaan maken in een klein dorpje.
Freya, een moeder van een klasgenootje van Hugo, komt hier in het leven van Irene en probeert een vriendin voor haar te zijn. Irene krijgt het weer zwaar en Marco eist dat ze weer in therapie gaat. Bij Liesbeth in therapie, ontspint het verhaal zich pas echt, doordat er gedreigd wordt Sanne van het leven te beroven.

De karakters zijn erg sterk uitgewerkt. Je kunt enorm meeleven met de ontwikkelingen en angsten van Irene. Ook de gedachtegang van Marco en de zus van Irene, Renske, is goed te volgen. Dit ondanks dat het boek volledig vanuit het perspectief van Irene is geschreven.
De vaart zit ook goed in het boek, na de essentiële introductie van de traumatiserende gebeurtenis en het levendje van de familie Visser. De schrijfstijl is lekker en de twists volgen elkaar in rap tempo op. Een echt goed debuut, je zou er haast zelf paranoia van worden!